اگر یابی ز هر کس نظم گفتار

که خورد از جودت آب زندگانی

هر آن گاهی که تو باشی سخن جوی

چو من باید به پیش تو سخنگوی

ز من یابی تو نظم در شهوار

چو بر اسپ سخن آیم به جولان

مرا باشد مجره جای و کیوان