چو من شاهی که زیراین کهن دیر

حکیمان را بر خود خواند یک روز

بدیشان گفت از درجی که گردونست

نصیب هر کسی دری دگرگونست

بشاهی میزنم بانگ و لاغیر

بخدمت ربع مسکون در سجودم

بعشرت سبع دریا عشر جودم