مصرع دوم · شماره 24نمیدانست کس از پای، سر، بازشاعرعطاراثردر صفت دفقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.21اگرچه پوست از آهو رسیدش#22ولی شیرافگنی نیکو رسیدش#23چو آن بی پا و سر برداشت آواز#24نمیدانست کس از پای، سر، بازانتخابشده25چو آواز خوشش بیهوش میداشت#26خوش آوازی خود را گوش میداشت#27بهر پرده رهش پیوسته بودی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 24 از «در صفت دف» است.سطر پیشینچو آن بی پا و سر برداشت آواز→سطر بعدیچو آواز خوشش بیهوش میداشت←