کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 27

بهر پرده رهش پیوسته بودی

شاعرعطار

اثردر صفت دف

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

24
نمیدانست کس از پای، سر، باز
#
25
چو آواز خوشش بیهوش میداشت
#
26
خوش آوازی خود را گوش میداشت
#
27
بهر پرده رهش پیوسته بودی
انتخاب‌شده
28
ولکین پرده او بسته بودی
#
29
نگاری ماهروی از پرده برخاست
#
30
بزد آن کوژ را در پرده راست
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 27 از «در صفت دف» است.