مصرع نخست · شماره 25چو آواز خوشش بیهوش میداشتشاعرعطاراثردر صفت دفقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.22ولی شیرافگنی نیکو رسیدش#23چو آن بی پا و سر برداشت آواز#24نمیدانست کس از پای، سر، باز#25چو آواز خوشش بیهوش میداشتانتخابشده26خوش آوازی خود را گوش میداشت#27بهر پرده رهش پیوسته بودی#28ولکین پرده او بسته بودی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 25 از «در صفت دف» است.سطر پیشیننمیدانست کس از پای، سر، باز→سطر بعدیخوش آوازی خود را گوش میداشت←
شاعرعطارشاعرعطارشاعرعطارشاعرعطار