رهش را حد و ملکش را سری نیست

نکوکاری که عالم کرد موجود

که درعالم نبودش هیچ مقصود

جز او اندر حقیقت دیگری نیست

جهان از ظل فضلش را نجاتست

سر مویی ز فضلش کایناتست

زانجم، شمع جان افروز آرد