زانجم، شمع جان افروز آرد

رهش را حد و ملکش را سری نیست

جهان از ظل فضلش را نجاتست

سر مویی ز فضلش کایناتست

گهی شب را برد، گه روز آرد

زنی، شکر، زتود اطلس نگارد

ز کس، ناکس، زناکس، کس برآرد