ازان از دیده بارم نار دانه

کنون بی رویش از چشمم چه بارم

چه میگویم که چندانی بگریم

که از هر مژه طوفانی بگریم

که دل پرنار دارم جاودانه

منم کاهی چنین دلخسته از تو

چو کوهی سنگ بر دل بسته ازتو