چه میگویم که چندانی بگریم

کنون چشمم از آن باران به سر شد

بخوردم خون دل دیگر ندارم

کنون بی رویش از چشمم چه بارم

که از هر مژه طوفانی بگریم

ازان از دیده بارم نار دانه

که دل پرنار دارم جاودانه