کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 125

زبان عاجز شود از شرح ذاتش

شاعرعطار

اثرآغاز سخن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

122
بقدر خویش بشناسی خدا را
#
123
اگرچه هست آن جوهر گزیده
#
124
حقیقت دان که هست آن آفریده
#
125
زبان عاجز شود از شرح ذاتش
انتخاب‌شده
126
ولی بعضی توان گفت از صفاتش
#
127
ورا بخشید معبود یگانه
#
128
ز لطف خود صفات بیگانه
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 125 از «آغاز سخن» است.