مصرع نخست · شماره 185بجان و دل کند آدم قبولششاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.182دل سنگین کوه از وی دو نیم است#183زمین و آسمان را نیست یارا#184پذیرفتن نهان و آشکارا#185بجان و دل کند آدم قبولشانتخابشده186گهی خواند ظلوم و گه جهولش#187گهی عاصی و گه عادیش خوانند#188بصورت دورش از جنت برانند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 185 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینپذیرفتن نهان و آشکارا→سطر بعدیگهی خواند ظلوم و گه جهولش←