ز جان و دل گذشتی تو بیکبار

مکن رجعت ز هرچه بازگشتی

که مردان ره از هرچه گذشتند

نه چون مرغان بیهش بازگشتند

ز آب و گل گذر کردی بیکبار

مرو بار دگر درخانه محبوس

که ناگه زار مانی خوار و مدروس