چو جامت از دو و از چار بگذشت

مخور جمله از آنجاگه دمادم

تو درکش تا نگردی مست عاقل

که ناگاهی شوی در عشق باطل

حقیقت کار دل ناچار بگذشت

دمادم جام میآید بر آنجا

ز دست دوست بنگر تو مصفا