ز دست دوست بنگر تو مصفا

چو جامت از دو و از چار بگذشت

حقیقت کار دل ناچار بگذشت

دمادم جام میآید بر آنجا

بقدر هر کسی جامی که باشد

دهد تا نیز مر طاقت نباشد

اگر داری تو طاقت نوش کن جام