دمادم جام میآید بر آنجا

که ناگاهی شوی در عشق باطل

چو جامت از دو و از چار بگذشت

حقیقت کار دل ناچار بگذشت

ز دست دوست بنگر تو مصفا

بقدر هر کسی جامی که باشد

دهد تا نیز مر طاقت نباشد