حقیقت کار دل ناچار بگذشت

تو درکش تا نگردی مست عاقل

که ناگاهی شوی در عشق باطل

چو جامت از دو و از چار بگذشت

دمادم جام میآید بر آنجا

ز دست دوست بنگر تو مصفا

بقدر هر کسی جامی که باشد