حقیقت جان کنی ای بوالعجب تو

بخوردن خوی کردستند مردم

خورش خواهند اینجاگه دمادم

ز بهر قوت ایشان روز و شب تو

زهی نادان که هستی دشمن خویش

که دائم جان کنی بهر تن خویش

زهی نادان که کار از دست رفتست