نداری مغز دل تو پوست داری

تو فارغ، همچو حیوانی که انبار

کنی در ذات خود از خویش مردار

پلیدی در طبیعت دوستداری

درونت آن چنان گندیده باشد

کجا قلب تو صاحب دیده باشد

بخواهد ریخت خونت نفس کافر