درونت آن چنان گندیده باشد

کنی در ذات خود از خویش مردار

پلیدی در طبیعت دوستداری

نداری مغز دل تو پوست داری

کجا قلب تو صاحب دیده باشد

بخواهد ریخت خونت نفس کافر

نه بیدل تو و نفس تو حاضر