در گذر از سهو آن گر مقبلی

گر بدی گفتیم عیبش را بپوش

بلکه در اظهار عیب آن مکوش

بود چون پیری و عجز و بیدلی

من سخن می خواستم سازم بیان

سر معنی را کنم بر تو عیان

هستیم گاهی که از خود میربود