سر معنی را کنم بر تو عیان

بود چون پیری و عجز و بیدلی

در گذر از سهو آن گر مقبلی

من سخن می خواستم سازم بیان

هستیم گاهی که از خود میربود

می نوشتم هرچه معنی می نمود

من سخن گفتم فزون از صد هزار