من سخن می خواستم سازم بیان

بلکه در اظهار عیب آن مکوش

بود چون پیری و عجز و بیدلی

در گذر از سهو آن گر مقبلی

سر معنی را کنم بر تو عیان

هستیم گاهی که از خود میربود

می نوشتم هرچه معنی می نمود