کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 371

خلعت بی حد ببخشید آن زمان

شاعرعطار

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

368
تاج خود آنگاه بر فرقش نهاد
#
369
روی خود بر پای او مالید زار
#
370
خوش خوشی بگریست شاه نامدار
#
371
خلعت بی حد ببخشید آن زمان
انتخاب‌شده
372
هم ببخشید او همه بر مردمان
#
373
زر ودر و نعمتش بر فرق ریخت
#
374
هر زمان از بار دیگر غرق ریخت
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 371 از «حکایت» است.