کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 369

روی خود بر پای او مالید زار

شاعرعطار

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

366
ناگهان شمشیر بفکند او ز دست
#
367
دست او بگشاد و چشمش بوسه داد
#
368
تاج خود آنگاه بر فرقش نهاد
#
369
روی خود بر پای او مالید زار
انتخاب‌شده
370
خوش خوشی بگریست شاه نامدار
#
371
خلعت بی حد ببخشید آن زمان
#
372
هم ببخشید او همه بر مردمان
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 369 از «حکایت» است.