مصرع دوم · شماره 370خوش خوشی بگریست شاه نامدارشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.367دست او بگشاد و چشمش بوسه داد#368تاج خود آنگاه بر فرقش نهاد#369روی خود بر پای او مالید زار#370خوش خوشی بگریست شاه نامدارانتخابشده371خلعت بی حد ببخشید آن زمان#372هم ببخشید او همه بر مردمان#373زر ودر و نعمتش بر فرق ریخت#دربارهٔ این سطرسطر شماره 370 از «حکایت» است.سطر پیشینروی خود بر پای او مالید زار→سطر بعدیخلعت بی حد ببخشید آن زمان←