کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 368

تاج خود آنگاه بر فرقش نهاد

شاعرعطار

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

365
شاه شمشیر آنگهی بر هم شکست
#
366
ناگهان شمشیر بفکند او ز دست
#
367
دست او بگشاد و چشمش بوسه داد
#
368
تاج خود آنگاه بر فرقش نهاد
انتخاب‌شده
369
روی خود بر پای او مالید زار
#
370
خوش خوشی بگریست شاه نامدار
#
371
خلعت بی حد ببخشید آن زمان
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 368 از «حکایت» است.