مصرع نخست · شماره 35کسی کو را بخشم اندر رضانیستشاعرعطاراثرفتوت نامهقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.32که بینی خویشتن را کمتر ازمور#33مگو هرگز که: خواهم کردن اینکار#34اگر دستت دهد میکن بکردار#35کسی کو را بخشم اندر رضانیستانتخابشده36فتوت درجهان او را روا نیست#37فتوت دار چون باشد دلازار#38نباشد در جهانش هیچ کس یار#دربارهٔ این سطرسطر شماره 35 از «فتوت نامه» است.سطر پیشیناگر دستت دهد میکن بکردار→سطر بعدیفتوت درجهان او را روا نیست←