مصرع دوم · شماره 118گره از جان و بند ازدل گشایدشاعرعطاراثرفتوت نامهقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.115چنان کن تربیت پیرو جوان را#116که خجلت برنیفتد این و آن را#117نصیحت در نهانی بهتر آید#118گره از جان و بند ازدل گشایدانتخابشده119لباس خود مده هر ناسزا را#120بگوش جان شنو این ماجرا را#121میان تربیت زان روی میبند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 118 از «فتوت نامه» است.سطر پیشیننصیحت در نهانی بهتر آید→سطر بعدیلباس خود مده هر ناسزا را←