مصرع نخست · شماره 119لباس خود مده هر ناسزا راشاعرعطاراثرفتوت نامهقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.116که خجلت برنیفتد این و آن را#117نصیحت در نهانی بهتر آید#118گره از جان و بند ازدل گشاید#119لباس خود مده هر ناسزا راانتخابشده120بگوش جان شنو این ماجرا را#121میان تربیت زان روی میبند#122که باشد در کنارت همچو فرزند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 119 از «فتوت نامه» است.سطر پیشینگره از جان و بند ازدل گشاید→سطر بعدیبگوش جان شنو این ماجرا را←