مصرع نخست · شماره 121میان تربیت زان روی میبندشاعرعطاراثرفتوت نامهقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.118گره از جان و بند ازدل گشاید#119لباس خود مده هر ناسزا را#120بگوش جان شنو این ماجرا را#121میان تربیت زان روی میبندانتخابشده122که باشد در کنارت همچو فرزند#123فتوت جوی، گر دارد قناعت#124همه عالم برند ازوی بضاعت#دربارهٔ این سطرسطر شماره 121 از «فتوت نامه» است.سطر پیشینبگوش جان شنو این ماجرا را→سطر بعدیکه باشد در کنارت همچو فرزند←