مصرع دوم · شماره 122که باشد در کنارت همچو فرزندشاعرعطاراثرفتوت نامهقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.119لباس خود مده هر ناسزا را#120بگوش جان شنو این ماجرا را#121میان تربیت زان روی میبند#122که باشد در کنارت همچو فرزندانتخابشده123فتوت جوی، گر دارد قناعت#124همه عالم برند ازوی بضاعت#125بطاعت کوش، تا دیندارگردی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 122 از «فتوت نامه» است.سطر پیشینمیان تربیت زان روی میبند→سطر بعدیفتوت جوی، گر دارد قناعت←