چو خورشید بر برج روشن شود

به پیش خود اندر به زانو نشاند

بدو گفت خواهی که ایمن شوی

نبینی ز من تیزی و بدخوی

سرکوه چون پشت جوشن شود

تو با نامداران ایران بیای

همی باش در پیش تختم بپای