قطره شد بیمدد آن به که بعمان گذرد

جان گذر میکند آن به که بجانان گذرد

دل چو غم میخورد آن به که غم دوست خورد

عمر چون میگذرد به که بسامان گذرد

تا بکی وقت بلاطایل و بیهوده رود