دل چو غم میخورد آن به که غم دوست خورد

جان گذر میکند آن به که بجانان گذرد

قطره شد بیمدد آن به که بعمان گذرد

عمر چون میگذرد به که بسامان گذرد

تا بکی وقت بلاطایل و بیهوده رود

تا بکی عمر بلایعنی و خسران گذرد