مزه نیشکر از تلخی خوی تو کشند

سخن هر که بهر سوی و بهر روی بود

همه را پخته و سنجیده بسوی تو کشند

لطف و قهر تو بکام دلشان یکسانست

زاهدان درد کش جام هوا و هوس اند

عاشقان باده صافی ز سبوی تو کشند

هر کسی روی بسوئی بامیدی دارد