تو میگریزی از بلا آسوده شو جانی مکن

ز اندوه و غم دم میزنی بر زخم مرهم مینهی

دل میکنی از غم تهی دل از وصال ما بکن

کردند مشتاقان ما در راه ما جانها فدا

گفتم سرت گردم بگو از هرچه من کردم بگو

ای چاره دردم بگو دل کن تهی ز اندوه من

بد کردم و شرمنده ام پیش تو سرافکنده ام