ناصحا دست بدار از دل می خوره من

میخورم خون جگر دم بدم از دست غمت

کرده خو با غم تو این دل خونخواره من

دل من پا نکشد از در میخانه به پند

سرنوشت دل من رندی و بی پروائیست

طمع زهد مدار از دل این کاره من

یارد حق چون نکنی شاعریت آید فیض