دل من پا نکشد از در میخانه به پند

ای خوش آندم که بدشنام کنی چاره من

میخورم خون جگر دم بدم از دست غمت

کرده خو با غم تو این دل خونخواره من

ناصحا دست بدار از دل می خوره من

سرنوشت دل من رندی و بی پروائیست

طمع زهد مدار از دل این کاره من