میخورم خون جگر دم بدم از دست غمت

میشود ساقی من مانع نظاره من

تا کی از غنچه خاموش تو در هم باشیم

ای خوش آندم که بدشنام کنی چاره من

کرده خو با غم تو این دل خونخواره من

دل من پا نکشد از در میخانه به پند

ناصحا دست بدار از دل می خوره من