کس نگیرد ظاهرا، با داغ سلطانی مرا

مرد سودایت نبودم، کردم و دیدم زیان

وین زمان سودی نمی دارد، پشیمانی مرا

از ازل داغ تو دارم، بر دل و روز ابد

کرده بودم ترک ترکان کمان ابرو و باز

می برند از ره به چشم شوخ و پیشانی مرا

بنده ای باشد تو را سلمان گران باشد که آن