پیش تو می نهم، من درویش هر چه هست

با آنک در میان تو دل بست عالمی

کس زان میان به غیر کمر، طرف بر نبست

دارم سری و از تو مرا، سر دریغ نیست

ما بی خودیم و مدعیانند بی خبر

زان می که داده است به ما ساقی الست

در طیره ام ز طره که گستاخ در رخت