منصب سکان دولت گوی خوبی می زند

دوستر می دارم، از هر دو جهان یک موی دوست

جان به رشوت می دهم، باشد که بگشاید، نقاب

چون کنم نتوان به جانی باز کردن روی دوست

آن سر صاحب سعادت کوکه گردد کوی دوست

یار، در میدان دولت خانه وصلم، چو نیست

می کنم آمد شدی، پیش سگان کوی دوست