آنکه پرسید نشان تو و نام تو شنید

بنشان کرده دلی، از پی آن می گردد

هر که سر گشته چوگان سر زلف تو شد

به سر کوی تو، چون گوی، بجان می گردد

در پی وصل تو، بی نام و نشان می گردد

ما کجا در تو توانیم رسیدن که فلک

در پیت بی سر و پا، گرد جهان، می گردد