در پی وصل تو، بی نام و نشان می گردد

هر که سر گشته چوگان سر زلف تو شد

به سر کوی تو، چون گوی، بجان می گردد

آنکه پرسید نشان تو و نام تو شنید

ما کجا در تو توانیم رسیدن که فلک

در پیت بی سر و پا، گرد جهان، می گردد

باز شست سر زلف تو، بدوش از بن گوش