ای گل تازه برین بلبل نالنده خویش

شمع بر بوی تو در پای صبا می میرد

مرده بودم، ز می جام تو من زنده شدم

وانکه زین جام دمی خورد چرا می میرد؟

رحم کن رحم، که بی برگ و نوا می میرد!

دل من طره طرار تو را می خواهد

جان من غمزه بیمار تو را می میرد