جان من غمزه بیمار تو را می میرد

ای گل تازه برین بلبل نالنده خویش

رحم کن رحم، که بی برگ و نوا می میرد!

دل من طره طرار تو را می خواهد

می شوم زنده من از درد تو ای دوست دوا

به کسی بخش که از بهر دوا می میرد!

می کند راه خرد در شب سودای تو گم