به کسی بخش که از بهر دوا می میرد!

دل من طره طرار تو را می خواهد

جان من غمزه بیمار تو را می میرد

می شوم زنده من از درد تو ای دوست دوا

می کند راه خرد در شب سودای تو گم

که چراغ خرد از باد هوا می میرد

به سر کوی غمت خاک دوایند مرا