با دل و دیده خیال تو برابر می شد

ز سواد شکن زلف به هم بر شده اش

دیدم احوال جهانی که به هم بر می شد

ز دل و دیده نمی رفت خیالت که مرا

دهن از یاد تو چون غنچه معطر می گشت

سینه از مهر تو چون صبح منور می شد

آهم از سینه، چو عیسی، به فلک بر می رفت