منال از یار خود سلمان که تشنیع است بر بلبل

دلش طاقت نمی آرد، ازین گفتار می نالد

نفس با عود زن کز یار می سوزد نمی گرید

مزن بادی که از هر باد نی چون یار می نالد

اگر در راه عشق گل ز زخم خار می نالد

دمی بر نی بزن نی زن، که دردی هست همراهش

اگر دردی ندارد نی چرا بسیار می نالد؟