شادی آنانکه بر یاد تو دریا می کشند

ما ز رسوایی نیندیشیم، زیرا مدتی است

تا خط دیوانگی بر دفتر ما می کشند

می کشم هر شب به جام چشمها، دریای خون

خرم آن مستان که بی آمد شد ساغر مدام

از کف ساقی دردت، درد صهبا می کشند

دل خیال زلف و خالت کرد، گفتم: زینهار!